Νομικός χαρακτηρισμός

Η διάκριση μεταξύ κατοχής για χρήση κατά το άρθρο 191 και πράξεων διακίνησης κατά το άρθρο 188 του τουρκικού Ποινικού Κώδικα εξαρτάται από τον σκοπό και τα αποδεδειγμένα περιστατικά. Η ποσότητα από μόνη της δεν αποτελεί σταθερό όριο. Συσκευασία, παράδοση, επικοινωνίες, χρηματικές κινήσεις και λοιπά αποδεικτικά στοιχεία αξιολογούνται συνολικά.

Έρευνα και πραγματογνωμοσύνη

Ελέγχονται η νόμιμη βάση και η έκταση της έρευνας, ο τόπος εύρεσης της ουσίας, η φύλαξή της και η εργαστηριακή έκθεση. Ο προσδιορισμός της ουσίας δεν αποδεικνύει από μόνος του ποιος την κατείχε και για ποιον σκοπό.

Ψηφιακά στοιχεία και ελεγχόμενη αγορά

Τα μηνύματα εξετάζονται στο πλαίσιό τους, μαζί με την προέλευση και τη νομιμότητα λήψης τους. Σε ελεγχόμενη αγορά εξετάζονται η εξουσιοδότηση, η προϋπάρχουσα υπόνοια και το ενδεχόμενο πρόκλησης.

Διαδικασία και ένδικα μέσα

Το άρθρο 191 προβλέπει ειδικά διαδικαστικά στάδια. Η ευεργετική ρύθμιση του άρθρου 192 απαιτεί τις νόμιμες προϋποθέσεις ουσιαστικής συνδρομής. Το ένδικο μέσο πρέπει να προσδιορίζει συγκεκριμένες αντιφάσεις, ελλείψεις και διαδικαστικές πλημμέλειες. Το πλήρες τουρκικό άρθρο παραπέμπει σε δημοσιευμένες δικαστικές αποφάσεις.